ตอนที่ 3
ตอนที่ 3
ลิมชอลโฮ...ชายผู้นี้คือหัวหน้าคณะนักวิจัย 33 คนผู้สร้างระบบเกมออนไลน์เสมือนจริงขึ้นมา และยังเป็นหัวหน้าทีมพัฒนาเกมซาทิสฟายแห่งเอสเอ กรุ๊ป อีกด้วย
ชายผู้นี้มีสมญานามมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ผู้มีปัญญาหยั่งรู้ระดับพระเจ้า, ผู้สรรสร้างระบบเสมือนจริง, ชายผู้เปลี่ยนโลก, บิดาแห่งซาทิสฟาย, ชายผู้มั่งคั่งที่สุดในประเทศ, หนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลของโลก, ชายผู้ถูกเสนอเงื่อนไขให้โอนสัญชาตินับสิบครั้งในปีเดียว, ความภาคภูมิใจแห่งเกาหลีใต้, และอื่นๆ อีกมากมาย
ด้วยสมญานามมากมายเช่นนี้ ทุกครั้งที่เขาไปออกงานระดับนานาชาติ แสงสปอตไลต์ย่อมสาดส่องมาไม่ขาดสาย ว่ากันว่าอิทธิพลของชายผู้นี้เหนือกว่าประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาเสียอีก ทั่วโลกต่างอิจฉาเขา
แต่ในความเป็นจริง ชีวิตของเขาไม่ได้สวยหรูอย่างที่ปรากฏตามหน้าสื่อ หัวหน้าทีมพัฒนาซาทิสฟายแห่งเอสเอ กรุ๊ปผู้นี้นอนวันละไม่ถึงสี่ชั่วโมงเท่านั้น
ทว่า...เขามีความสุขรึเปล่า? แน่นอน คำตอบคือใช่ นี่เป็นสิ่งที่เขาเลือกเอง ลิมชอลโฮทุ่มเทและภาคภูมิใจกับโปรเจกต์ซาทิสฟายอย่างยิ่ง เกมที่เขาสร้างขึ้นกุมหัวใจผู้เล่นนับสองพันล้านคนเอาไว้
***
“อือออ...”
ลิมชอลโฮสะดุ้งตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ เขาเหลือบมองนาฬิกา ตอนนี้เป็นเวลาตีสองห้าสิบนาที...เขาเพิ่งได้นอนไปเพียงยี่สิบนาทีเท่านั้น ความเหนื่อยล้าที่สั่งสมมาตลอดทั้งเดือนทำให้หัวสมองทำงานช้ากว่าปกติ
เขาพูดใส่โทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดและเหนื่อยล้า
“มีอะไร? เกิดอะไรขึ้นรึไง?”
แต่เสียงปลายสายกลับฟังดูร้อนรน จนลิมชอลโฮหายงัวเงียทันที
“ผมจะรีบเข้าไปเดี๋ยวนี้แหละ! เตรียมรายงานให้พร้อมก่อนที่ผมจะไปถึงด้วย!”
ลิมชอลโฮรีบแต่งตัวแล้วลงลิฟต์มา ชั้นใต้ดินของบ้านเขาเป็นลานจอดรถขนาดใหญ่ มีรถหรูราคาแพงจอดเรียงรายเป็นตับ เขาตรงไปยังรถสปอร์ตประตูปีกผีเสื้อคันหนึ่ง เปิดประตูเข้าไปนั่ง แล้วบึ่งไปบริษัทด้วยความเร็วสูงสุด
***
“เกิดอะไรขึ้น?”
ณ ห้องปฏิบัติการของสำนักงานเกมซาทิสฟาย
ลิมชอลโฮวิ่งเข้ามาในห้องพลางถามอย่างเหนื่อยหอบ ชเวนาฮี หัวหน้าทีมปฏิบัติการ ก้มศีรษะให้เขาเล็กน้อย ก่อนขยับแว่นกรอบสีส้มแล้วกล่าวว่า
“เรื่องเกิดขึ้นเมื่อห้านาทีที่แล้ว”
“รีบเล่ามาเร็ว!”
ลิมชอลโฮที่กำลังตื่นเต้นสุดขีดทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ สายตาจับจ้องจอมอนิเตอร์ขนาดยักษ์บนผนัง วิดีโอที่หยุดค้างไว้เริ่มเล่นอีกครั้ง เป็นภาพตัวละครชายหนุ่มชาวเอเชียคนหนึ่ง คลาสนักรบ เลเวล 73 วิดีโอดังกล่าวฉายตั้งแต่ตอนที่ชายหนุ่มผู้นี้ได้ค้นพบถ้ำสุดเขตแดนเหนือ ไปจนถึงตอนที่เขาถือหนังสือหายากแห่งแพ็กม่าอยู่ในมือ...และใช้มัน
ทีมงานยื่นเอกสารสองฉบับให้ลิมชอลโฮอ่านระหว่างดูวิดีโอ เขาอ่านพลางลูบคางไปสองสามหน
“ทั้งในชีวิตจริงและในเกมซาทิสฟาย เขาเป็นเพียงแค่คนธรรมดาที่ไม่ได้โดดเด่นอะไรนัก”
“ในตอนแรกที่ได้สัมผัสกับเกมซาทิสฟาย เขาขาดการยับยั้งชั่งใจ เอาแต่เล่นเกมจนชีวิตจริงตกต่ำถึงขีดสุด ทำไมคนแบบนี้ถึงค้นพบถ้ำสุดเขตแดนเหนือที่ถูกซ่อนเอาไว้ด้วยเงื่อนไขซับซ้อนที่สุดได้นะ? หรือว่าเขาจะมีพรสวรรค์ในการสำรวจ โดยที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่รู้ตัว?”
จากการคำนวณของซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่มีชื่อว่า ‘มอร์เฟียส’ ถ้ำสุดเขตแดนเหนือควรถูกผู้เล่นค้นพบในอีก 1 ปี 10 เดือนข้างหน้า หรืออีกนัยหนึ่ง การปรากฏของ ‘หนังสือหายากแห่งแพ็กม่า’ ควรจะเกิดขึ้นในอีก 1 ปี 10 เดือนข้างหน้า
ชายหนุ่มผู้นี้ได้ทำลายการคาดการณ์ทั้งหมดลงอย่างราบคาบ
ในบรรดาผู้เล่นซาทิสฟายกว่าสองพันล้านคน มีไม่ถึงร้อยคนที่เลื่อนขั้นคลาสไปถึงขั้นที่ 2 ได้ ทว่ากลับมีชายหนุ่มนิรนามคนหนึ่งเปลี่ยนเป็นคลาสระดับเลเจนดารีได้แล้ว
ลิมชอลโฮสนใจผู้เล่นเหนือความคาดหมายคนนี้เป็นอย่างมาก แต่ชเวนาฮีไม่คิดเช่นนั้น เธอไม่เห็นว่าชายหนุ่มคนนี้มีอะไรที่พิเศษนัก
“ที่เขาค้นพบถ้ำสุดเขตแดนเหนือได้ ก็เพียงเพราะโชคดีและบ้าบิ่นเท่านั้น”
“ผมรู้”
ชายหนุ่มคนนั้นชื่อชินยองวู ในเกมซาทิสฟายเขาใช้ชื่อว่า ‘กริด’ ชายหนุ่มแสนธรรมดาผู้นี้ใช้เวลาตลอดหนึ่งปีเต็มทำภารกิจในเมืองแพเทรี่ยน จนมีค่าชื่อเสียงในเมืองสูงถึง 8,000 แต้ม โดยที่ค่าสถานะสติปัญญาของเขายังคงน้อยกว่า 50 แต้มอยู่
ความบังเอิญเหล่านี้ทำให้เขาผ่านเงื่อนไขของภารกิจ ‘คำขอร้องอย่างลับๆ ของขุนนางอัชเชอร์’ ภารกิจนั้นเป็นไปอย่างยากลำบากมาก ชายหนุ่มผู้นี้ต้องไปผจญภัยในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์เลเวลสูงกว่า 200 ตลอดสามเดือนเต็ม เขากลับไม่ย่อท้อ แม้เลเวลจะยังไม่ถึง 80 และต้องเผชิญหน้ากับความตายอยู่หลายครั้งหลายหนก็ตาม
จนในที่สุด เขาค้นพบถ้ำสุดเขตแดนเหนือได้ด้วยลำพังตนเองอย่างน่าเหลือเชื่อ ชายหนุ่มพบหนังสือภารกิจ และก็เป็นอย่างที่คาด เขาถูกความโลภครอบงำและเลือกล็อกเอาต์ออกจากเกม การกระทำทั้งหมดนั้นดันไปตรงกับเงื่อนไขปลดล็อกหนังสือระดับเลเจนดารีเล่มนี้พอดิบพอดี
‘ยังมีวิธีอีกมากที่จะทำให้เงื่อนไขถูกเปิดใช้งาน...แต่การเลือกล็อกเอาต์ออกจากเกมถือเป็นวิธีที่บ้าบิ่นที่สุดในบรรดาทั้งหมด’
ไม่ผิดจากที่ชเวนาฮีกล่าวนัก ความบังเอิญที่ซ้อนทับกันหลายชั้น ผสานกับนิสัยดื้อรั้น ก่อให้เกิดผลลัพธ์อันเหลือเชื่อ ชายหนุ่มผู้นี้พิสูจน์แล้วว่า หากเพียรพยายามอย่างหนักและมีโชคช่วยอยู่บ้าง ผลที่ตามมาย่อมคุ้มค่าแน่นอน
‘ทั้งความโชคดีและความดื้อรั้นต่างก็ถือเป็นพรสวรรค์ทั้งคู่’
***
ชเวนาฮีถามลิมชอลโฮที่จ้องชายหนุ่มบนจออย่างไม่กะพริบตา
“แล้วเลเวลติดลบได้ยังไงคะ?”
“เจ้าหนูนั่นโชคดีมาก โอกาสเกิดเรื่องแบบนี้มีเพียงหนึ่งในล้านเท่านั้น”
“หืม?”
นักวิทยาศาสตร์กำลังพูดเรื่องโชคชะตาเนี่ยนะ?
ลิมชอลโฮอธิบายต่อพลางหัวเราะ
“เลเวลติดลบถือเป็น ‘ระบบลับ’ ของเกมนี้”
“ก็ตามที่คุณรู้นั่นแหละ ปกติแล้วผู้เล่นที่มีเลเวลต่ำกว่า 10 จะได้รับข้อยกเว้นพิเศษ พวกเขาจะตายได้โดยที่ไม่ต้องเสียค่าประสบการณ์ นั่นหมายความว่า ผู้เล่นทั่วไปในช่วงเริ่มต้นจะไม่มีทางเลเวลลดอย่างแน่นอน”
“ทว่า...เกมนี้มีระบบภารกิจอยู่ด้วย บางภารกิจทำให้เลเวลลดลงได้หากล้มเหลว เหมือนที่เจ้าหนูนี่ไปเจอมา”
“แต่ตามปกติแล้ว ภารกิจของผู้เล่นใหม่จะไม่มีของแบบนั้นอยู่ นี่จึงเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยากเอามากๆ...แต่มันก็ทำให้เจ้าหนูคนนี้ได้พบกับ ‘ระบบลับ’ ของเกมเข้าจนได้”
ลิมชอลโฮเล่าไปพลางจิบกาแฟอย่างดื่มด่ำ
(หมายเหตุผู้แปล: ค่าประสบการณ์ (EXP) คือค่าที่ต้องสะสมเพื่อเพิ่มเลเวล หากค่าประสบการณ์ลดลงถึงจุดหนึ่ง เลเวลของผู้เล่นก็จะลดลงด้วย )
“เป็นแบบนี้นี่เอง...”
ชเวนาฮีทำสีหน้าเหมือนฉุกคิดอะไรบางอย่างได้
“ทีมพัฒนาคาดไว้ว่า ถ้าทุกอย่างดำเนินไปตามปกติ ผู้เล่นที่จะรับภารกิจ ‘คำขอร้องอย่างลับๆ ของขุนนางอัชเชอร์’ ได้ ควรมีเลเวลอย่างน้อย 350 แล้ว และด้วยเลเวล 350 ก็ไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะทำภารกิจ ‘ความโกรธแค้นของขุนนางอัชเชอร์’ สำเร็จ พร้อมกับกลายเป็น ‘ผู้สืบทอดแห่งแพ็กม่า’ ได้”
“หรืออีกความหมายหนึ่งก็คือ...ถ้าหากเล่นเกมไปตามปกติ ก็จะไม่มีทางทำภารกิจของอัชเชอร์ล้มเหลวแบบเจ้าหนูนี่เด็ดขาด...มีเพียงเขาเท่านั้นที่ได้ค้นพบระบบลับของเกมนี้”
ชเวนาฮีแจกแจงอย่างละเอียดชัดถ้อยชัดคำ
***
กริดทำเรื่องบ้าบิ่นลงไป เพียงเพราะกลัวจะเสียหนังสือระดับเลเจนดารีไปเปล่าๆ ผลคือเลเวลของเขาลดลงเหลือ 1 ทันทีที่เปลี่ยนเป็นคลาสระดับเลเจนดารี
การตายของตัวละครเลเวล 1 จะไม่เสียค่าประสบการณ์ก็จริง แต่บทลงโทษจากภารกิจล้มเหลวนั้นไม่มีข้อยกเว้น หลังเลเวลลดเหลือ 1 กริดยังโดนบทลงโทษลดเลเวลซ้ำอีก 2 ระดับ ทำให้เลเวลของเขาต้องกลายเป็น -1 ในที่สุด
นี่คือสิ่งที่ลิมชอลโฮเรียกว่า ‘โอกาสหนึ่งในล้าน’ งั้นหรือ...
“แล้วผู้เล่นที่เลเวลติดลบ จะได้รับค่าประสบการณ์และเลเวลอัปเหมือนผู้เล่นทั่วไปได้รึเปล่า?”
ลิมชอลโฮพยักหน้าเบาๆ
“ได้แน่นอน ในตอนนี้ แม้เขาจะมีเลเวล -1 ก็จริง แต่หากสะสมค่าประสบการณ์จนกระทั่งเลเวลอัปได้อีก 2 ครั้ง เขาก็จะมีเลเวล 1 เหมือนผู้เล่นทั่วไป...พร้อมกับค่าสถานะติดตัวมาอีก 20 แต้ม”
“...หมายความว่าค่าสถานะของเขาจะสูงกว่าตัวละครทั่วไปที่เลเวลเท่ากัน 20 แต้มสินะคะ?”
“ถูกต้อง...เจ้าหนูนี่ได้กำไรในแบบที่คนทั่วไปไม่มีทางได้ โชคดีไม่เบาเลยล่ะ”
ทีมพัฒนาเริ่มมีสีหน้ากังวล ชเวนาฮีถามอย่างตึงเครียด
“คลาสลับระดับเลเจนดารีปรากฏขึ้นเร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้ถึงสองปี คลาสระดับเลเจนดารีนั้นทรงพลังเป็นอย่างมาก แถมเขายังมีค่าสถานะติดตัวสูงกว่าผู้เล่นอื่นที่อยู่ในระดับเดียวกันอีก แบบนี้...สมดุลของเกมจะไม่เสียหรือคะ?”
ลิมชอลโฮหยิบรายงานข้อมูลส่วนตัวของชินยองวูขึ้นมาให้เธอดู
“กราฟนี้แสดงให้เห็นว่า เจ้าหนูนี่ล่ามอนสเตอร์มาไม่น้อย แต่เลเวลกลับต่ำกว่ามาตรฐานอย่างไม่น่าเชื่อ รู้ไหมว่าหมายความว่าอะไร? มันหมายความว่าเขาเป็นเพียงแค่ไอ้งั่งที่เอาแต่ทำภารกิจอยู่ในเมืองเดิมๆ ตลอดทั้งปีโดยไม่ยอมออกไปหาความท้าทายใหม่ๆ เลยยังไงล่ะ ผมไม่คิดว่าคนแบบนี้จะมีพรสวรรค์ในการเป็นผู้เล่นติดอันดับหรอกนะ คุณไม่ต้องไปใส่ใจกับเขานักหรอก”
“แบบนี้ไม่เป็นไรจริงๆ หรือคะ? ในสายตาผู้เล่นคนอื่น มันดูเอาเปรียบกันนะคะ”
“ต่อให้ไม่โอเค...เราจะทำอะไรได้ล่ะ? พวกเราไม่มีสิทธิ์เข้าไปแทรกแซงเกมโดยตรงอยู่แล้ว ลองมองในแง่ดีสิ โชคดีที่คนได้หนังสือไปเป็นแค่ผู้เล่นธรรมดา ไม่ใช่พวกติดอันดับ แล้วอีกอย่าง คลาสผู้สืบทอดแห่งแพ็กม่านั้นค่อนข้างจะอ่อนแอในการต่อสู้ หากนำไปเทียบกับคลาสเลเจนดารีอื่นๆ ที่มีอยู่ล่ะนะ...”
ลิมชอลโฮจ้องมองชายหนุ่มในจอมอนิเตอร์ไปเรื่อยๆ แต่จู่ๆ เขาก็ชะงักไป แล้วนิ่งเงียบอยู่นาน...
ในที่สุดเขาก็ส่ายหน้าเบาๆ ให้ชเวนาฮีที่ยืนงุนงงอยู่
“ไม่หรอกน่า...ไม่ใช่เรื่องใหญ่นักหรอก ผมขอตัวก่อนนะ พวกคุณคงเหนื่อยไม่น้อยที่ต้องทำงานกันจนดึกดื่นขนาดนี้ ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมจะขึ้นโบนัสให้ ช่วยทนเหนื่อยต่อไปอีกสักพักนะ”
บรรยากาศของทีมพัฒนาดูผ่อนคลายลงทันทีที่ได้ยินคำว่า ‘โบนัส’ ลิมชอลโฮยิ้มเล็กๆ ให้กับทุกคน ก่อนจะเดินออกจากห้องไป
***
‘เกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ?’
ในหมู่ทีมพัฒนา มีเพียงชเวนาฮีคนเดียวที่ยังนิ่งเงียบ เธอกังวลไม่น้อยกับท่าทีแปลกๆ ของลิมชอลโฮเมื่อครู่
ส่วนอีกด้านหนึ่ง ลิมชอลโฮยืนครุ่นคิดอยู่ในลิฟต์ พลางพึมพำชื่อชินยองวูออกมาเบาๆ
***
เราเสียที่พักไปเพราะถูกขับไล่ออกจากเมืองแพเทรี่ยน จึงไม่มีทางเลือกนอกจากไปเกิดใหม่ที่วิหารใกล้จุดที่ตายล่าสุด และช่างบังเอิญเสียจริง วิหารแห่งนั้นคือวิหารของยาธาน...เทพแห่งความมืด
ห้องในวิหารที่เราเกิดใหม่อบอวลไปด้วยความมืดมิด เหล่าจอมเวทในชุดคลุมดำเดินไปมาด้วยสีหน้าขุ่นมัว ด้านนอกมีเสียงโห่ร้องดังอื้ออึง บางคนก็ทุบอกชกตัวเสียงดังไม่หยุด เป็นภาพที่ไม่น่าดูยิ่งนัก
***
กรี๊ดดดดด!
เสียงกรีดร้องแหลมเล็กอย่างเจ็บปวดของหญิงสาวดังขึ้นมาจากใต้ดิน
“...ให้ตายสิ ไม่มีอะไรเหมือนกับเมืองแพเทรี่ยนเลยสักนิด”
ในชีวิตจริงเราผ่านการเป็นทหารเกณฑ์มาแล้ว ใครมายืนใกล้ๆ คงรู้ได้ว่าเราไม่ได้กลัวที่นี่เลยสักนิด มันก็แค่เหมือนหนังสยองขวัญเรื่องหนึ่งเท่านั้น ลูกผู้ชายอย่างเราไม่มีทางกลัววิหารความมืดแห่งยาธานนี่หรอก
***
‘นะ...นะ...หน้าต่างสถานะ!’
เสียงเราสั่นเล็กน้อย แต่ก็พยายามข่มไว้ รอบข้างจะเป็นอย่างไรช่างมัน สิ่งเดียวที่สำคัญตอนนี้คือหน้าต่างสถานะที่ปรากฏขึ้นมา...
ชื่อตัวละคร: กริด
เลเวล: -1 (0/20)
คลาส: ผู้สืบทอดแห่งแพ็กม่า
* เมื่อสร้างไอเท็ม มีโอกาสได้รับค่าสถานะพิเศษเพิ่มขึ้น
* เมื่อเสริมพลังไอเท็ม มีโอกาสสำเร็จมากขึ้น
* สามารถสวมใส่ไอเท็มทุกชิ้นภายในเกมได้โดยไม่สนใจเงื่อนไข แต่จะมีผลข้างเคียงตามมา ขึ้นอยู่กับระดับของไอเท็มที่สวมใส่
สมญานาม: ผู้ที่จะกลายเป็นตำนาน
* สถานะผิดปกติไม่ส่งผลกับท่านเท่าที่ควร
* เมื่อพลังชีวิตหมดลง ท่านจะยังไม่ตายในทันที
* เป็นที่ยอมรับของผู้คนได้ง่ายขึ้น
พลังชีวิต: 14/14
มานา: 3/3
พละกำลัง: 1 ความอดทน: 1 ความว่องไว: 1 สติปัญญา: 1 ความชำนาญ: 1
ความเยือกเย็น: 1 ความทรหด: 1 ความหยิ่งทระนง: 1 วิสัยทัศน์: 1
ค่าสถานะคงเหลือ: 0
น้ำหนักสัมภาระ: 3,035/20
* น้ำหนักสัมภาระเกินกว่า 200% ส่งผลให้ความเร็วในการเคลื่อนที่ลดลง 100%
* ร่างกายของท่านหนักอึ้งจนไม่สามารถออกแรงกระทำสิ่งใดได้
* โอกาสที่จะตกอยู่ในสถานะ ‘อ่อนแอ’ เพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก
อารมณ์หลากหลายพรั่งพรูเข้ามาในหัวทันที
เรายังไม่เข้าใจเรื่องเลเวลติดลบเลยสักนิด แล้วค่าสถานะต่ำต้อยพวกนี้มันอะไรกัน...แบบนี้คงสู้ไม่ได้แม้แต่กระต่ายตัวเล็กๆ ที่โดนยั่วจนโมโห
ทว่า...โบนัสพิเศษต่างๆ รวมไปถึงสมญานามของคลาสผู้สืบทอดแห่งแพ็กม่า ก็ทำให้เราพอใจไม่น้อยทีเดียว
BookLoop · bookloopth.com

ความคิดเห็น (0)
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็นต่อตอนนี้