ตอนที่ 3
ตอนที่ 3
ความบกพร่อง
***
“ประลองระหว่างอาจารย์เพื่อแย่งศิษย์งั้นหรือ?”
สีหน้าจางเซวียนเคร่งขรึมลงทันที แม้จะได้รับความทรงจำของจางเซวียนคนเก่ามา แต่เขายังไม่ทันได้เรียบเรียงมันเลย อย่างมากก็รู้แค่ว่าการชี้แนะคืออะไร...รู้แค่นั้นจริงๆ
ถ้าเป็นเรื่องชี้แนะผู้อื่น...ความสามารถของเขาด้อยกว่าอาจารย์เฉาอย่างไม่ต้องสงสัย หากประลองกันจริง จางเซวียนต้องแพ้แน่นอน
“อะไรกัน ไม่กล้ารับคำท้าหรือ?” เฉาฉงหัวเราะเบาๆ สะบัดแขนเสื้ออย่างสบายใจ กฎของสำนักศึกษาระบุชัดว่าอาจารย์ประลองกันได้ เพื่อช่วยให้ศิษย์ตัดสินใจเลือกได้ชัดเจนขึ้น ไม่นับว่าเป็นการแย่งศิษย์
“แล้วเราจะประลองชี้แนะเรื่องอะไร?” จางเซวียนกัดฟันกรอด เขารู้ดีว่าถ้าจัดการเรื่องนี้ไม่ได้ ศิษย์ที่เพิ่งได้มาวันนี้ต้องหนีไปแน่ อาจารย์ชี้แนะศิษย์ได้หลายเรื่อง ทั้งการบำเพ็ญพลัง ทักษะการต่อสู้ หรือการแก้ข้อบกพร่องในกระบวนท่า...อาจารย์แต่ละท่านล้วนมีความถนัดต่างกัน
“เอาอย่างนี้ พวกเขาเป็นศิษย์ใหม่ เราไม่รู้ว่าเคยฝึกอะไรมา พื้นฐานแค่ไหน เราจะให้พวกเขาแสดงกระบวนท่า แล้วชี้แนะจุดบกพร่อง จากนั้นให้แสดงอีกครั้งเพื่อวัดผลว่าเก่งขึ้นหรือแย่ลง ใครชี้แนะจนศิษย์พัฒนาได้มากกว่า คนนั้นชนะ ว่าอย่างไร?”
ถ้าเป็นอาจารย์คนอื่น เฉาฉงคงไม่กล้าท้าขนาดนี้ แต่นี่คือจางเซวียนผู้ได้คะแนนต่ำที่สุดในสำนักศึกษา จะมีอะไรให้มั่นใจไปกว่านี้อีกเล่า
จางเซวียนรู้สึกลังเล
“ว่าอย่างไร คงไม่ใช่ว่าไม่กล้ารับคำท้าหรอกนะ? เมื่อครู่ยังคุยโวอยู่เลยว่ามีคนมากมายอยากเป็นศิษย์ แต่ท่านปฏิเสธไปหมด ถ้ามีฝีมือจริงก็ออกมาประลองกัน อย่าปิดกั้นอนาคตของสาวน้อยคนนี้เลย” เฉาฉงบีบคั้น
“ก็ได้...ตกลง” จางเซวียนพยักหน้ารับ
ชีวิตเขาคงไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้อีกแล้ว ถ้าปฏิเสธการประลอง ศิษย์ที่เพิ่งได้มาก็ต้องถอนตัวไปอยู่ดี ไม่เหลือแม้แต่คนเดียว แต่ถ้าแพ้ ก็แค่ ‘มีจุดด่างพร้อยเพิ่มอีกจุด’ ตอนนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็ต้องเชิดหน้าไว้ ไม่หวั่นไหวต่อเสียงวิจารณ์
“อาจารย์เฉากับอาจารย์จางจะประชันกัน”
“หมายถึงอาจารย์จาง อาจารย์ปลายแถวที่ได้คะแนนต่ำที่สุดในสำนักศึกษาน่ะหรือ?”
“ใช่แล้ว”
“ปลายแถวขนาดนั้นยังกล้าไปประลองกับคนอื่นอีกหรือ? เอาจริงหรือนี่? ไม่อายบ้างหรือไง?”
ข่าวการประลองแพร่ออกไป เหล่าศิษย์ต่างเบียดเสียดกันเข้ามาดูจนแน่นขนัด วันนี้เป็นวันลงทะเบียน ศิษย์ใหม่ที่เพิ่งได้ยินกิตติศัพท์ของอาจารย์รั้งท้ายอย่างจางเซวียน ต่างตั้งหน้าตั้งตารอชมเรื่องสนุก
“ตามธรรมเนียม ข้าจะชี้แนะศิษย์ของท่าน ส่วนท่านก็ชี้แนะศิษย์ของข้า”
เห็นฝูงชนมุงดูมากขึ้นเรื่อยๆ เฉาฉงก็ยิ่งฮึกเหิม เขายิ้มอย่างมั่นใจ
เพื่อความยุติธรรม การประลองระหว่างอาจารย์จะไม่ให้ชี้แนะศิษย์ของตนเอง เพื่อป้องกันการโกง โดยปกติจึงสลับศิษย์กันชี้แนะ
“สาวน้อย ออกมาแสดงฝีมือหน่อยสิ ใช้พลังทั้งหมดของเจ้าโจมตีเสาหินต้นนี้” แจ้งกติกาเสร็จ เฉาฉงก็กวักมือเรียกเด็กสาวที่ยังงุนงงอยู่
“ข้า...” ใบหน้าหวังหยิ่งแดงขึ้น นางแอบมองจางเซวียนอย่างประหม่า เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้โกรธ ก็ก้าวออกไปตั้งท่า พลังแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!
หมัดของนางแหวกอากาศดังหวีดหวิว ถ้าไม่เห็นกับตา คงไม่มีใครเชื่อว่าหมัดทรงพลังเช่นนี้จะมาจากเด็กสาวท่าทางเอ๋อๆ
ท่วงท่าของนางมั่นคง เปี่ยมพลัง เห็นได้ชัดว่ามีพื้นฐานแน่นหนา หมัดทั้งแข็งแรงและหนักหน่วง แต่เมื่อได้เห็นศิษย์ของตนออกหมัด จางเซวียนกลับสิ้นหวัง เขาไม่มีประสบการณ์ จึงมองไม่เห็นข้อบกพร่องใดๆ เลยแม้แต่น้อย ไม่แปลกที่จะสอบประเมินอาจารย์ได้ศูนย์คะแนน สายตาของเขาไร้ประโยชน์สิ้นดี
“อา...ดีมาก ต่อไปใช้พลังทั้งหมดต่อยเสาหินเลย! เห็นได้ชัดว่าเป็นหน่อเนื้อที่ดีจริงๆ” เฉาฉงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
เสาหินตั้งอยู่ไม่ไกลนัก ใช้สำหรับวัดพละกำลังของศิษย์ เพื่อให้รู้ระดับความสามารถของตน
หวังหยิ่งเดินไปอย่างเขินอาย รวบรวมพลังแล้วปล่อยหมัดที่ฝึกเป็นประจำออกไป ระเบิดพลังเต็มที่ราวดาวตก
ปัง!
เสาหินสั่นโอนเอน ก่อนตัวเลขจะปรากฎขึ้น
53!
“53 จิน พลังหมัดไม่เลวเลย” เฉาฉงพยักหน้า
สำหรับศิษย์ใหม่อย่างหวังหยิ่ง สาวน้อยบอบบางที่ยังไม่เคยได้รับการชี้แนะจากอาจารย์ใด การปล่อยหมัดหนักขนาดนี้ได้นับว่าน่าทึ่งมาก
“หมัดของเจ้าแข็งแกร่งทรงพลัง แต่จุดบกพร่องคือแรงส่งยังสั้นไป ถ้าบิดขาส่งแรงได้เร็วกว่านี้ จะดีขึ้นอีกมาก และถ้าข้าดูไม่ผิด ขาของเจ้าคงบาดเจ็บอยู่” เฉาฉงกล่าว
สายตาของเฉาฉงเหนือกว่าจางเซวียนมากจริงๆ มองเพียงครั้งเดียวก็ชี้ข้อด้อยของหวังหยิ่งได้ แค่เห็นนางบิดขาออกหมัดเบาๆ ก็รู้ว่านางบาดเจ็บ
“เจ้าค่ะ” หวังหยิ่งพยักหน้า
“เพราะบาดเจ็บ เจ้าจึงลังเลที่จะส่งแรงจากขา ข้าจะสอนวิธีให้ รับรองว่าไม่ทำให้อาการบาดเจ็บแย่ลง” แล้วเฉาฉงก็อธิบายวิธีส่งแรงแบบใหม่อย่างละเอียด
“ข้าจะลองดูเจ้าค่ะ” แม้จะเป็นเด็กสาว แต่หัวไวไม่เบา ใช้เวลาไม่นานก็เข้าใจทุกขั้นตอน นางก้าวมาหน้าเสาหินอีกครั้ง กำหมัด พลังแผ่ซ่านทั่วร่างราวมังกรผู้ทรงพลัง
เปรี้ยง!
63!
เพียงคำแนะนำสั้นๆ พลังหมัดก็เพิ่มขึ้นอีก 10 จิน
“พลังหมัดเพิ่มขึ้น 10 จิน เกือบ 20% นี่คือผลจากคำชี้แนะของข้า เอาล่ะ ต่อไปตาท่านแล้ว!” เฉาฉงอมยิ้มอย่างปลื้มใจ ชี้แนะครั้งเดียวทำให้ศิษย์แข็งแกร่งขึ้นเกือบ 20% นับว่าไม่เลวเลย
“อาจารย์จาง” จากนั้นศิษย์ด้านหลังอาจารย์เฉาคนหนึ่งก็ก้าวออกมา เตรียมปล่อยหมัดที่ฝึกเป็นประจำ
จางเซวียนยกมือขัดจังหวะ “ช้าก่อน”
“อะไร? อาจารย์จางจะกลับคำหรือ?” เฉาฉงหัวเราะเยาะ
“กลับคำ? ตลกแล้ว คิดหรือว่าข้าจะเปลี่ยนใจ” จางเซวียนกล่าวเสียงหนักแน่น แต่ในใจกลับหวั่นวิตกอย่างบอกไม่ถูก ให้เขาชี้แนะวรยุทธ์น่ะหรือ จะเอาปัญญาที่ไหนมา ถ้าเปลี่ยนเป็นแนะนำวิธีดาวน์โหลดของฟรี หรือหนังโรแมนติกสักเรื่องยังจะง่ายกว่า
“ข้าแค่คิดว่า...” เขาสบตาฝูงชนที่รอฟังคำตอบ แล้วทำหน้าหนาหาข้ออ้างมั่วๆ ถ่วงเวลาไว้ก่อน “เขาเป็นศิษย์ของท่าน ย่อมเชื่อฟังท่าน ถ้าได้คำชี้แนะจากข้าแล้วเขาจงใจไม่ออกแรงเต็มที่ล่ะ? แบบนั้นข้าก็แพ้สิ จริงไหม?”
“ข้าจะออกแรงเต็มที่ ขออาจารย์โปรดวางใจ” เด็กหนุ่มกัดฟันข่มโทสะที่ถูกจางเซวียนสงสัย
“เอาล่ะ ข้าเชื่อศิษย์ผู้นี้ แต่การประลองก็ยังไม่ยุติธรรมอยู่ดี” ศิษย์ทั้งโรงอาหารได้ยินชัดเจน จางเซวียนรู้ว่าต้องถูกเยาะเย้ย แต่จะทำอย่างไรได้ ต้องดึงดันต่อไป จึงทำหน้าหนาหาข้ออ้างเพิ่ม
“ไม่ยุติธรรม? ไม่ยุติธรรมตรงไหน?” เฉาฉงถาม
“หวังหยิ่งเป็นศิษย์ของข้า ถ้าข้าชนะ นางก็ยังเป็นศิษย์ข้าเหมือนเดิม แต่ถ้าแพ้ ข้าต้องเสียนางให้ท่าน แบบนี้ยุติธรรมตรงไหน? ถ้าข้าชนะ ท่านก็ไม่เสียอะไร แต่ถ้าข้าแพ้ ข้าต้องเสียศิษย์ไปหนึ่งคน...นี่หรือที่เรียกว่ายุติธรรม?” จางเซวียนว่า
“เอ่อ...” เฉาฉงเริ่มเสียศูนย์
จริงด้วย การประลองนี้ไม่ยุติธรรมจริงๆ!
เฉาฉงไม่ต้องเสียอะไรเลย แต่ถ้าจางเซวียนแพ้ กลับต้องยกศิษย์ของตนให้อีกฝ่าย
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เฉาฉงก็โบกมือ “เอาอย่างนี้ ถ้าข้าแพ้ ‘หลิวหยาง’ ที่ก้าวออกมานี่จะกลายเป็นศิษย์ของท่าน ตกลงไหม?”
หลิวหยางไม่คาดคิดว่าอาจารย์เฉาจะตัดสินใจเช่นนี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล ให้เขาไปเป็นศิษย์จางเซวียนผู้สอบได้คะแนนรั้งท้ายเนี่ยนะ ถ้าเป็นจริงขึ้นมา เขาตายแน่
“ไม่ต้องห่วง อาจารย์ไม่แพ้หรอก” เฉาฉงปลอบให้มั่นใจ
“ขอรับ” เห็นท่าทางมั่นใจของอาจารย์เฉา หลิวหยางก็คลายกังวล ยิ้มเย้ยหยันแล้วเหล่มองจางเซวียน ก่อนเริ่มปล่อยหมัดที่ฝึกเป็นประจำ
“นี่...” จางเซวียนตั้งใจจะพูดถ่วงเวลาอีกสักหน่อย แต่เด็กหนุ่มกลับปล่อยหมัดออกไปทันทีโดยไม่ลังเล ไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พูด จางเซวียนใจหายวาบ พูดตามตรง เขามองไม่ออกเลยว่าหมัดนี้ผิดตรงไหน แล้วจะชี้แนะได้อย่างไร?
“ข้อ...ข้อบกพร่อง ข้อบกพร่องของหมัดนี้...” เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นที่หน้าผาก ถ้าหาข้อบกพร่องไม่ได้ ไม่ใช่แค่ขายหน้า แต่จะถูกไล่ออกจากสำนักศึกษาเพราะไม่มีศิษย์สักคนด้วย
ซูม!
ขณะที่จางเซวียนถูกความกังวลครอบงำ หอสมุดเทียบฟ้าในห้วงความคิดก็สั่นสะเทือน ส่งเสียงกึกก้องปานฟ้าผ่า
จากนั้น หนังสือเล่มหนึ่งก็ก่อตัวขึ้นบนชั้นหนังสือที่เขาไม่เคยจับต้องได้ แล้วลอยมาอยู่ตรงหน้า “อะไรกันเนี่ย?”
หัวใจจางเซวียนหยุดเต้นไปชั่วขณะ เขาก้มมองหนังสือในมือ หน้าปกเขียนไว้สองคำว่า ‘หลิวหยาง’ เมื่อเปิดอ่าน ข้างในอัดแน่นด้วยตัวอักษร
‘หลิวหยาง จากตระกูลหลิวแห่งเมืองเซี่ยหยุน ศิษย์สำนักศึกษาหงเทียน นักรบขั้นหนึ่ง ระดับจวีซี’
เคล็ดวิชาหลัก: เคล็ดวิชาดอกบัวตัดชีพจร
วิชาที่ฝึกฝน: หมัดบุปผาล่องลอย – ขั้นเริ่มต้น, หมัดมังกรทมิฬ – ขั้นชำนาญ
ข้อบกพร่อง: ทั้งหมด 12 ข้อ ข้อที่ 1 ใช้แรงกับท่าหลอกมากเกินไป... ข้อที่ 2... ข้อที่ 3... ข้อที่ 4... ข้อที่ 12 แม้แขนซ้ายจะแข็งแรงกว่าแขนขวา แต่มือขวาใช้ได้ถนัดกว่า การออกหมัดด้วยมือซ้ายจึงปลดปล่อยพลังได้ไม่เต็มที่
“นี่...นี่มัน...” มองตัวอักษรที่เรียงรายเต็มหน้ากระดาษ จางเซวียนตกตะลึงราวกับจะเป็นบ้า
เรื่องจริงหรือนี่?
เพียงเขานึกถึงข้อบกพร่องของหลิวหยาง หอสมุดเทียบฟ้าก็รวบรวมจุดอ่อนทั้งหมดของหลิวหยางออกมาเป็นหนังสือ หากสิ่งที่เขียนไว้เป็นความจริง นี่คงเป็นของขวัญพิเศษของผู้ข้ามมิติอย่างเขา เรียบง่าย แต่ทรงพลังเหลือเกิน
ทุกคนล้วนมีข้อบกพร่อง ทุกวิชาและทุกกระบวนท่าก็เช่นกัน ความสมบูรณ์แบบที่แท้จริงไม่มีในโลก และหอสมุดเทียบฟ้าก็ทะลวงขอบเขตแห่งสวรรค์ บันทึกข้อบกพร่องเหล่านั้นไว้ให้เขาเห็น
เปรี้ยง!
ขณะที่จางเซวียนยังตะลึงกับความเปลี่ยนแปลงของหอสมุดในห้วงความคิด หลิวหยางก็ปล่อยหมัดเสร็จแล้ว เสียงสะเทือนดังกึกก้อง ตัวเลขปรากฎขึ้นบนเสาหิน
62!
พลังหมัด 62 จิน
“อาจารย์จาง หลิวหยางออกหมัดเสร็จแล้ว ท่านจะชี้แนะว่าอย่างไร?” เฉาฉงยิ้ม
ผู้ชมต่างตื่นเต้นถึงขีดสุด ทุกสายตาจับจ้องที่จางเซวียน อยากรู้ว่าอาจารย์ผู้ได้คะแนนต่ำที่สุดในสำนักศึกษาจะชี้แนะอย่างไร
BookLoop · bookloopth.com

ความคิดเห็น (0)
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็นต่อตอนนี้